
कथा, कविता, लघुकथा,अनुवादित कथा, विडंबने यांचा मेळावा
उज्ज्वला केळकर यांची प्रकाशीत पुस्तके
Wednesday, April 29, 2009
अरे याला कुणी मत देणार का मत ?

Monday, December 22, 2008
(संपेल ना कधीही , हा खेळ दहशतीचा!! )
-----------------------------------------
रात्रीत गेम झाला, वस्तीतल्या गुंडाचा!
संपेल ना कधीही , हा खेळ दहशतीचा!!
हा गुंड ना स्वयंभू, जामिन राहतो हा
दंग्यात माणसांच्या, जाळपोळ करतो हा
पोलीस होई साथी, हा दूत शासनाचा
संपेल ना कधीही , हा खेळ दहशतीचा!!
खंडणी मागती हा, बॉलीवुडला शाप
जे 'भाई' सांगती ते करती आपोआप
हसतात नशिबाला हा दोष जाणीवांचा!
संपेल ना कधीही , हा खेळ दहशतीचा
या लाजिर्या जिवाला, का खोकी दिलीत ?
असतील सर्व नोटा , चुपचाप या पेटीत
हरवेल नुर अपुल्या या धुंद जीवनाचा
संपेल ना कधीही , हा खेळ दहशतीचा !!
-----------------------------------------------------
मुळ गाणे -
रात्रीस खेळ चाले, या गूढ चांदण्यांचा
संपेल ना कधीही, हा खेळ सावल्यांचा
हा चंद्र ना स्वयंभू, रवी तेज वाहतो हा
ग्रहणात सावल्यांचा अभिशाप भोगतो हा
प्रीतीस होई साक्षी, हा दूत चांदण्यांचा
आभास सावली हा, असतो खरा प्रकाश
जे सत्य भासती ते, असती नितांत भास
हसतात सावलीला, हा दोष आंधळ्यांचा
या साजीऱ्या क्षणाला, का आसवे दिठीत
मिटतील सर्व शंका, उबदार या मिठीत
गवसेल सूर आपुल्या, या धुंद जीवनाचा
गीत - सुधीर मोघे
संगीत - पं. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर - महेंद्र कपूर
चित्रपट - हा खेळ सावल्यांचा (१९७६)
Tuesday, December 2, 2008
( जो नावडतो सर्वांना तोचि आवडे श्रेष्ठीला )
साद घालता दिसता कोणी, हात पक्षाचा जाई पळुनी
दु:ख राणेंचे पाही दुरुनी, होई आनंद विलासाला
घेउनि रामु अपुल्या साथी, रितेशही येता पाठी
सत्तेसाठी राष्ट्रवादी, आबा मुकती गृह खात्याला
अतिरेक्यांचे टळता संकट, देशमुख येई आता निघुन
जपुन आपुले राज्यशासन, नित भजतो सोनियाला
-------------------------------------------------------------------------------------------
मुळ गाणे -
जो आवडतो सर्वांला तोचि आवडे देवाला
कोणी, घास मुखीचा मुखी घालुनी
दुःख नेत्रीचे घेता पिउनी, फोडि पाझर पाषाणाला
घेउनि पंगु अपुल्या पाठी, आंधळ्याची होतो काठी
पायाखाली त्याच्यासाठी, देव अंथरी निज हृदयाला
जनसेवेचे बांधुन कंकण, त्रिभुवन सारे घेई जिंकुन
अर्पुन आपुले हृदसिंहासन, नित भजतो मानवतेला
Sunday, November 9, 2008
आज मी बसून आहे, बायको जेवू घाले ना
आज मी बसून आहे, बायको जेवू घाले ना
राहिले तसेच काम, की भाकरी फुगे ना !
केरसुणी मी धरावी, नुसतेच तू बघावे !
मी काम करताना , रोजचेच तू नटावे !
ते काम का करावे, समजूनही कळे ना
दमलो अती श्रमाने, की पाय चालवेना !
ना घेतली विश्रांती, कामात व्यस्त आहे
घरातला नेहमी चा नोकर दूर राहे?
धुणे अटीतटीचे, घासता भांडी संपेना
चुकवीन बायकोला, ऐसी युक्ति मिळे ना !
की सूड घेई काळ, भलता च हा तुरुंग
देण्यास खोल घाव, छळण्यात गुढरंग ?
फसलो असा कसा हा, ते आजला कळेना ?
आज मी बसून आहे, बायको जेवू घाले ना
राहिले तसेच काम, की भाकरी फुगे ना !
---------------------------------------------
मुळ गाणे -
अजुनी रुसून आहे, खुलता कळी खुले ना
मिटले तसेच ओठ, की पाकळी हले ना !
समजूत मी करावी, म्हणुनीच तू रुसावे
मी हास सांगताच, रडताहि तू हसावे
ते आज का नसावे, समजावणी पटे ना
धरिला असा अबोला, की बोल बोलवेना !
का भावली मिठाची, अश्रूंत होत आहे
विरणार सागरी ह्या जाणून दूर राहे ?
चाले अटीतटीने, सुटता अढी सुटेना
मिटवील अंतराला, ऐसी मिठि जुटे ना !
की गूढ काहि डाव, वरचा न हा तरंग
घेण्यास खोल ठाव, बघण्यास अंतरंग ?
रुसवा असा कसा हा, ज्या आपले कळेना ?
अजुनी रुसून आहे, खुलता कळी खुले ना !
Friday, November 7, 2008
(चकणा )
उमाकांत काणेकर यांचे गीत असलेली , शोभा गुर्टू यांच्या आवाजातील एक अप्रतिम गझल ' उघड्या पुन्हा जहाल्या, जखमा उरातल्या ' याचे हे विडंबन त्यांची माफी
मिळता पुन्हा सगळा चकणा बशीतला
दिसती मम डोळ्यांना मदिरा पेल्यातल्या
घेऊ कशी नुसती घशात जळजळे
सुरवात करताना, चकल्या पुढातल्या
निघता वलय ओठी, हळुवार सिगारचे
मिळतात त्या अजुनी शेंगा भाजलेल्या
पिऊनिया उरावी, ती भुक लागलेली
तू विसरलास होत्या नोटा खिशातल्या
--------------------------------------------------------
मुळ गझल -
उघड्या पुन्हा जहाल्या, जखमा उरातल्या
फुलती तुझ्या स्मृतींच्या, कलिका मनातल्या
येऊ कशी निघोनी, पाऊल अडखळे
विरहात वेचिताना, घटना सुखातल्या
उठता तरंग देही, हळुवार भावनांचे
स्मरतात त्या अजूनी, भेटी वनातल्या
हासूनिया खुणावी, ती रात रंगलेली
तू मोजिल्यास होत्या, तारा
Monday, November 3, 2008
कणा - विडंबन
------------------------------------------
ओळखलस का देवा मला?'- स्वर्गात आला कोणी
शरीर होते सोडलेले, आत्म्याचीच वाणी
क्षणभर बसला नंतर हसला बोलला वरती पाहून :
पृथ्वीवरुन आत्ताच आलो. आलो स्फोटात मरुन;
रविवारच्या सुट्टीमध्ये बाजाराला गेलो
स्त्यावरच्या स्फोटाने धाडकन मेलो
नेते आले, पैसे दिले, सांत्वन थोडे केले,
सरणावर जळूनी जाता विसरुन सारे गेले.
कारभारणीला सोडून देवा इथे आता आलो आहे;
संपलेल्या स्वप्नांचा विचार सतत करतो आहे.
देवीकडे वळून पाहताच हसत हसत उठला
‘वर नको देवा, जरा एकटेपणा वाटला.
संपून गेले जीवन तरी सुटली नाही आशा
पाठीवरती हात ठेउन, फक्त शांती म्हणा’!
--------------------------------------------------------------------------
मुळ कविता-
‘ओळखलत का सर मला?’ - पावसात आला कोणी,
कपडे होते कर्दमलेले, केसांवरती पाणी.
क्षणभर बसला नंतर हसला बोलला वरती पाहून :
‘गंगामाई पाहुणी आली, गेली घरट्यात राहुन’.
माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली,
मोकळ्या हाती जाईल कशी, बायको मात्र वाचली.
भिंत खचली, चूल विझली, होते नव्हते नेले,
प्रसाद म्हणून पापण्यांवरती पाणी थोडे ठेवले.
कारभारणीला घेउन संगे सर आता लढतो आहे
पडकी भिंत बांधतो आहे, चिखलगाळ काढतो आहे,
खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला
‘पैसे नकोत सर, जरा एकटेपणा वाटला.
मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा
पाठीवरती हात ठेउन, फक्त लढ म्हणा’!
Monday, September 22, 2008
सिनेमातल्या हिरोंची पूर्वी भरली सभा
दाऊद होता सभापती मधोमध उभा.
दाऊद म्हणाला, दाउद म्हणाला, "मित्रांनो,
खंडणीत सूट, खंडणीत सूट !
तुमचे -आमचे सर्वांचे जुळेल सूत !
या हिरोगीरिचे कराल काय?
संजय म्हणाला " ढिशांव ढिशांव करुन मी मारीन लोंका "
सल्लू म्हणाला,"ध्यानात ठेवीन, ध्यानात ठेवीन
मी ही माझ्या गाडीने असेच करीन असेच करीन"
शाहरुख म्हणाला," खुषीत येईन तेव्हा, क_क करीत राहीन."
प्रिती म्हणाली, "नाही ग बाई, राणीसारखे माझे मुळीच नाही,
खूप खूप रागवीन तेंव्हा क्रिकेट खेळीन, क्रिकेट खेळीन".
तुषार म्हणाला, "होईल गोची तेव्हा माझ्या बहिणीची मलाच बंडी."
अक्षय म्हणाला, "कधी वर, कधी खाली, जहिरातींवर मारीन उडी."
जॉनी म्हणाला, "विनोद म्हणजे कठिण काम, कठिण काम
करत राहीन सिनेमात, करत राहीन सिनेमात."
सैफ म्हणाला, "माझे काय?"
"तुझे काय? हा हा हा !
करिना पण समजुन जाय."
रेखा म्हणाली, "रोल रोल समजुन करीन, सिनेमात मी,
अभिषेकची आई होईन."
दाऊद म्हणाला, "छान छान छान!
'भाईच्या' देणगीचा ठेवा मान.
आपुल्या भुमिकेचा उपयोग करा."
"नाही तर काय होईल?"
"न ऐकणार्यांगत, तुमचा गेम होऊन जाईल."
-------------------------------------------------------------------------मुळ गाणे -
शेपटीवाल्या प्राण्यांची पूर्वी भरली सभा,
पोपट होता सभापती मधोमध उभा.
पोपट म्हणाला, पोपट म्हणाला, "मित्रांनो,
देवाघरची लूट, देवाघरची लूट !
तुम्हा-आम्हा सर्वांना एक एक शेपूट
या शेपटाचे कराल काय ?"
गाय म्हणाली, "अश्शा अश्शा, शेपटीने मी मारीन माश्या."
घोडा म्हणाला, "ध्यानात धरीन, ध्यानात धरीन
मीही माझ्या शेपटीने, असेच करीन, असेच करीन,"
कुत्रा म्हणाला, "खुषीत येईन तेव्हा, शेपूट हलवीत राहीन."
मांजरी म्हणाली, "नाही ग बाई, कुत्र्यासारखे माझे मुळीच नाही,
खूप खूप रागवीन तेंव्हा शेपूट फुगवीन, शेपूट फुगवीन."
खार म्हणाली, "पडेल थंडी तेव्हा माझ्या शेपटीची मलाच बंडी."
माकड म्हणाले, "कधी वर, कधी बुडी, शेपटीवर मी मारीन उडी."
मासा म्हणाला, "शेपूट म्हणजे दोन हात, दोन हात
पोहत राहीन प्रवाहात, पोहत राहीन प्रवाहात."
कांगारू म्हणाले, "माझे काय?"
"तुझे काय? हा हा हा !
शेपूट म्हणजे पाचवा पाय."
मोर म्हणाला, "पीस पीस फुलवुन धरीन, मी धरीन
पावसाळ्यात नाच मी करीन."
पोपट म्हणाला, "छान छान छान!
देवाच्या देणगीचा ठेवा मान.
आपुल्या शेपटाचा उपयोग करा."
"नाही तर काय होईल?"
"दोन पायाच्या माणसागत, आपुले शेपूट झडून जाईल."
गीत - ग. दि. माडगूळकर
संगीत - दत्ता डावजेकर
स्वर - आशा भोसले
चित्रपट - पाहू किती रे वाट (१९६३ )
अटी मान्य केला सर्व ह्या
चाल :सखी मंद झाल्या तारका,
-------------------------------------------------------अटी मान्य केला सर्व ह्या, पाठी उभा राहशील का? ॥धृ. ॥
सरकार पडले संकटी आली जुलै बावीस ही!
हा दिवस अंतीम राहिला, चल साथ तू देशील का?
राज्यात आहे प्रीत पण दिल्लीत आहे सुख ही
तू लालगाडी ठेवणारा, मंतऽऽऽरी होशिल का?
जे जे हवे ते जीवनी ते सर्व आहे लाटले
तरी ही मला पैसे हवे, तू पुर्तता करशील का?
तव स्वाक्षरी घेण्यास ही आला शिपाई जर इथे
तू सांग तेव्हा सत्त्वरी , हा अंगठा देशील का?-----------------------------------------------------------------------मुळ गाणे -
सखी मंद झाल्या तारका, आता तरी येशील का ? ॥धृ.॥
मधुरात्र मंथर देखणी, आली तशी गेली सुनी
हा प्रहर अंतिम राहिला, त्या अर्थ तू देशिल का ? ॥१॥
हृदयात आहे प्रीत अन ओठांत आहे गीत ही
ते प्रेमगाणे छेडणारा, सूर तू होशिल का ? ॥२॥
जे जे हवे ते जीवनी, ते सर्व आहे लाभले
तरी ही उरे काही उणे, तू पूर्तता होशिल का ? ॥३॥
बोलावल्यावाचूनही मृत्यू जरी आला इथे
थांबेल तो ही पळभरी, पण सांग तू येशिल का ? ॥४॥
गीतकार : सुरेश भट
संगीतकार : राम फाटक
गायक : सुधीर फडके
'माथा' फिरे कुणाचा, आक्रंदतात कोणी
चालः काटा रुते कुणाला
-----------------------------------------------------------------
'माथा' फिरे कुणाचा, आक्रंदतात कोणी
तुज फूसही मिळावी हा राजयोग आहे !
कळे कधी कुणाला भाषा आपुली मराठी ?
हातातल्या दगडांचा मग एक मार्ग आहे !
दंगा करु पहातो होण्यास अनर्थ तेथे
नेता सदाकदाही वेठिस धरत आहे !
हे काय करतो मी, काहिच समजेना
काढुनी सर्व पाट्या मी आजमस्त आहे.
-------------------------------------------------------------------
मुळ गाणे-
काटा रुते कुणाला आक्रंदतात कोणी
मज फूलही रुतावे हा दैवयोग आहे !
सांगू कशी कुणाला कळ आतल्या जिवाची ?
चिरदाह वेदनेचा मज शाप हाच आहे !
काही करु पहातो रुजतो अनर्थ तेथे
माझे अबोलणेही विपरीत होत आहे !
हा स्नेह, वंंचना की, काहीच आकळेना
आयुष्य ओघळोनी मी रिक्तहस्त आहे !
नेहमीच राजे तुमची घाई
-------------------------------------------------------------------------
नेहमीच राजे तुमची घाई
नका जावू दुकान फोडायला
लावू कशी पाटी मी दुकानला हो,
लावू कशी पाटी मी दुकानला
दुकानांवर पाटी मराठी
आज राहते काढी उद्या सकाळी
नियम करते दुसरेच कोणी
श्रेय ही लाटतय आपल्याला हो
लावू कशी पाटी मी दुकानला
गाव हाय आमचं मोठ व्यस्त
भैय्या, सिंधी करी धंदा मस्त
मराठीमाती विसरुन आज
निघाले आदेश तोडायला हो
लावू कशी पाटी मी दुकानला
काका होते कलानगरा
'सामना' त्यांचा कराया हवा
नाही विचारलं थोरल्या भावा
पोर गेलं जर्मन शिकायला हो
लावू कशी पाटी मी दुकानला
तुम्हाला साहेबा सांगत्ये ऐका
काढून ठेवा तुमचा हेका
तुम्हीच सांगा हे बरं हाय का
मराठी लागलाय भांडायला हो
मराठी लागलाय भांडायला
सदैव माणसा, पुढेच जायचे
चाल :सदैव सैनिका, पुढेच जायचे
------------------------------------------------
सदैव माणसा, पुढेच जायचे
भविष्य ना पुन्हा कधी बघायचे
सदा तुझ्यापुढे, असे महा दशा
सदैव फसवी टॅरोट्ची दिशा
हळूच ग्रह हे,राशीस ग्रासती
मधेच या नाडी, निर्गाठ मारती
बारा जागेतुनी, हळूच जायचे
प्रलोभने तुला हे स्वामी दाविती
ही जन्मकुंडली तूलाच बाधिती,
मंगळ, शनी हा तुला न थांबवी
न चंद्र ग्रहणे, आयुष्य घडवी
न भविष्य तुझे, असे घडायचे
सदैव माणसा, पुढेच जायचे
भविष्य ना पुन्हा कधी बघायचे
---------------------------------------------------------
मुळ गाणे -
सदैव सैनिका, पुढेच जायचे
न मागुती तुवा, कधी फिरायचे
सदा तुझ्यापुढे, उभी असे निशा
सदैव काजळी, दिसायच्या दिशा
मधून मेघ हे, नभास ग्रासती
मधेच या विजा, भयाण हासती
दहा दिशांतुनी, तुफान व्हायचे
प्रलोभने तुला, न लोभ दाविती
न मोहबंधने, पदांस बांधिती
विरोध क्रोध वा, तुला न थांबवी
न मोह भासतो, गजांत वैभवी
न दैन्यही तुझे, कधी सरायचे
गीत - वसंत बापट
संगीत - वसंत देसाई
दिवस असे हे ढकलायचे रडत रखडत जगायचे
चालः दिवस तुझे हे फुलायचे ! झोपाळ्यावांचून झुलायचे !!
---------------------------------------------------------------------------
दिवस असे हे ढकलायचे!
रडत रखडत जगायचे !!
ऑफिसला रोज जाणे !
करता रोजची कामे !
बॉसला पुरुन उरायचे !!
जळणे शेजार्या वर!
सोसेना कलिगचे काम
घरातले प्रोब्लेम सोडायचे !!
होता पहाट वेळी!
उरकावी कामांची यादी !!
मनात उत्साह भरायचे !!
स्वप्नांच्या या खिडकीपाशी !
घे तू श्वास जराशी !
उद्याच्या आशेवर भुलायचे !
दिवस मजेत जगायचे !! दिवस मजेत जगायचे !!
जेव्हा पुरी नि भाजी ताटात ही पडाली
गीत - मंगेश पाडगावकर
संगीत - यशवंत देव
स्वर - अरुण दाते
------------------------------------------------------------------------
जेव्हा पुरी नि भाजी ताटात ही पडाली !
जेवुनी हेच सारे ढेकर मस्त आली. !!
ताटातल्या अन्नांचे मणिहार मांडलेले !
भोवती काकडीचे सॅलेड सजलेले !
खुशीत पाहुण्यांची पंगतही बसली ! जेवुनी हेच सारे ढेकर मस्त आली. !!
आमटीतल्या शेंगाना कोवळा स्पर्श होता!
वाटीतल्या रसाला केसर रंग होता !
आ़जीच्या ताटातली बेसन वडी मिळाली ! जेवुनी हेच सारे ढेकर मस्त आली. !!
नसतेच भुक जेव्हा, असते शांत सारे
वासाचा गंध येता पोटात काव कावे
ओथंबला तुपानी मेतकुटभात भारी ! जेवुनी हेच सारे ढेकर मस्त आली. !!
जाता दुरदेशी सुख वाटे जीवा!
डॉलरे भेटता आनंदहोई !!१!!
या चलनाची उपमा नाही त्रिभुवनी!
करुन चाकरी इतर देशा !!२!!
ऐसा परदेश ऐसे देशोदेशी लोक !
ऐसे रहाणीमान दावा कोठें !!३!!
ऐसी उठाठेव ऐसा व्यवहार!
ऐसा N R I कोणी दावा !!४!!
ऐसे सरकार लावी करावर कर
आउट्सोअर्सिंग चालू येथे !!५!!
पैसा परी खुप केलीस भ्रमंती!
देशा परी सुख न मिळे जीवा !! ६!!
-------------------------------------------------------------------------
मुळ गाणे असे आहे -
जातां पंढरीस सुख वाटे जीवा ।
आनंदे केशवा भेटतांचि ॥१॥
या सुखाची उपमा नाहीं त्रिभुवनीं ।
पाहिली शोधोनी अवघी तीर्थे ॥२॥
ऐसा नामघोष ऐसे पताकांचे भार ।
ऐसे वैष्णव दिगंबर दावा कोठें ॥३॥
ऐसी चंद्रभागा ऐसा पुंडलीक ।
ऐसा वेणूनादीं कान्हा दावा ॥४॥
ऐसा विटेवरी उभा कटेवरी कर ।
ऐसें पाहतां निर्धार नाही कोठें ॥५॥
सेना म्हणे खूण सांगितली संती ।
या परती विश्रांती न मिळे जीवा ॥६॥
रचना - सेना महाराज
संगीत - राम फाटक
स्वर - पं. भीमसेन जोशी
छंदात छंद तो प्रवासछंद, फिरण्या मन हे उल्हासिते
चालः राधा ही बावरी, हरीची राधा ही बावरी !
--------------------------------------------------
छंदात छंद तो प्रवासछंद, फिरण्या मन हे उल्हासिते !
घेऊन बॅग, विसरुनी काम, ही वर्षा सहल सजते !
त्या सहलीच्या या आठवणींची गुंजी सतत राही !
आम्ही हो प्रवासी, सृष्टिचे आम्ही हो प्रवासी !!
पावसाचा हा शिडकावा सकाळी लवकर निघताना !
ओल्या चिंब कपडयानी गाडीमध्ये बसताना !!
हा दरवळणारा गंध मैत्रिचा मस्ती भरपुर होई !
विनोद, गाणी, गप्पा-गोष्टी रंजक सारे होई !!
त्या सहलीच्या या आठवणींची गुंजी सतत राही !आम्ही हो प्रवासी, सृष्टिचे आम्ही हो प्रवासी !!
खंडाळ्याच्या माथ्याची दर्या शिखरे ही खुणावती !
माळशेजवरुनी जाताना उगा पाऊले घुटमळती !
हा सुखावणारा मुरुड जंजिरा ओढ जिवाला लावी !
हे ढग असे की धुके म्हणावे निसर्ग नवलाई !
घाटातल्या त्या वाटेवरती भिजुनी चिंब होई !आम्ही हो प्रवासी, सृष्टिचे आम्ही हो प्रवासी !!
--------------------------------------------------------------------
मुळ गाणे-
रंगात रंग तो श्यामरंग पाहण्या नजर भिरभिरते
ऐकून तान विसरून भान ही वाट कुणाची बघते
त्या सप्तसुरांच्या लाटेवरुनि साद ऐकुनी होई -
राधा ही बावरी, हरीची राधा ही बावरी !
हिरव्या हिरव्या झाडांची पिवळी पाने झुलताना
चिंब चिंब देहवरुनी श्रावणधारा झरताना
हा दरवळणारा गंध मातीचा मनास बिलगून जाई
हा उनाड वारा गुज प्रितीचे कानी सांगून जाई
त्या सप्तसुरांच्या लाटेवरुनि साद ऐकुनी होई -
राधा ही बावरी, हरीची राधा ही बावरी !
आज इथे या तरुतळी सूर वेणूचे खुणावती
तुजसामोरी जाताना उगा पाऊले घुटमळती
हे स्वप्न असे की सत्य म्हणावे राधा हरखून जाई
हा चंद्र चांदणे ढगा आडुनी प्रेम तयांचे पाही
त्या सप्तसुरांच्या लाटेवरुनि साद ऐकुनी होई
राधा ही बावरी, हरीची राधा ही बावरी !
राधा ही बावरी, हरीची राधा ही बावरी !
हात नका लावुं कोणी फंडाला
-------------------------------------------------------------------------
मार्केटच्या सेन्सेक्सनी , बाजारातल्या शेअर्सनी,
घेतली उडी रसातळाला
हात नका लावुं कोणी फंडाला !!!
नवी कोरी स्क्रिफ्ट लाख मोलाची !
आपटुनी जाई चार दिवसांनी !!
गुंतियले सारे सर्व, नुकसान अफाट !
मोकळे झाले आता दलालस्ट्रिट !!
करत होते इनव्हेसमेंट मी ऐटीत !
बोनस ही होत होता एकावरती एक !
कंपनीचा अहवाल का हो नाही अभ्यासला?
हात नका लावुं आपल्या फंडाला !!!
आयटी , स्टिल, प्रोजेक्टस होते भावात !
कोसळले ते ही सर्व जोरात, बाई जोरात !
काय म्हणू बाई, उतरत्या डॉलरला !
ठेवु सुरक्षित आपल्या पैशाला !!
ऍडमिशन मिळे आता, डोनेशन घेता
-------------------------------------------------------------------------
मार्कांची पुण्याई, वशिल्याचा ठेवा !
ऍडमिशन मिळे आता, डोनेशन घेता !!
उभे सर्व रांगेमधुनी अर्ज भरण्यासाठी
मनी पालकांच्या का रे भीती भविष्याची
९० टक्के मार्क असुनही घाम का फुटावा ! ऍडमिशन मिळे आता, डोनेशन घेता !!
कॉलेजला जाण्यासाठी अट्टहास केला
गुरुजींच्या जोखडातुन वेडा मुक्त झाला
पदोपदी कॉलेजांचा सुळसुळाट झाला !! ऍडमिशन मिळे आता, डोनेशन घेता !!
निकालात होते स्वप्न. आशेचा तो मार्ग
ज्याला त्याला एकच आहे सायन्सचा ध्यास
कला आणी कॉमर्सची ही अशीच थरा ! ऍडमिशन मिळे आता, डोनेशन घेता !!
उद्या तरी पांडुरंगा कटऑफ लिस्ट लागावी
मुक्तपणे मला जागा इथेतरी मिळावी
मार्ग माझ्या तारुण्याचा, मोकळा करावा !!ऍडमिशन मिळे आता, डोनेशन घेता !!
ही पाल तुरुतुरु, चढी भिंतीवरती हळु
मराठीतील एक प्रसिध्द गाणे
ही चाल तुरुतुरु उडती केस भुरुभुरु डाव्या डोळ्यावर बट सरली
या चालीवर खालील रचना
---------------------------------
ही पाल तुरुतुरु, चढी भिंतीवरती हळु
वरच्या खिडकीतुन आत सरली !
की उंचावरच्या कप्प्यात, अडगळीच्या जागेत पालीण सळसळली !!
कोळ्यांशी मैत्री जमव ना !
जाळिशी फिल्डिंग लाव ना !
शेपुट वळ वळ कर ना!
डासांवरती झडप घाल ना !
मनी खालुन जाता वरं वळुन पाहाता,
पाल संकटात सापडली !!
उगाच झाडू हाणून !
फवारा हिटचा मारुन !
शेपुट चाचपुन काठीन !
तोंड जरा दाबुन चपलेन !
हा त्रास जिवघेणा , सारा माणसांचा बहाणा,
आता माझी इथली ह्द्द संपली !!
-------------------------------------
मुळ गाणे -
ही चाल तुरुतुरु उडती केस भुरुभुरु
डाव्या डोळ्यावर बट ढळली
की मावळत्या उन्हात केवड्याच्या बनात
नागीण सळसळली !
इथं कुणी आसपास ना !
डोळ्याच्या कोनात हास ना ?
तू जरा माझ्याशी बोल ना ?
ओठांची मोहोर खोल ना ?
तू लगबग जाता मागं वळून पाहाता
वाट पावलांत अडखळली
उगाच भुवई ताणून
फुकाचा रुसवा आणून
पदर चाचपून हातानं
ओठ जरा दाबीशी दातानं
हा राग जीवघेणा खोटा खोटाच तो बहाणा
आता माझी मला खूण कळली
आयपीएल चा खेळ रे
आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !
आनंदाची शाम त्यांची आनंदाची रात्र रे !! आयपीएल चा खेळ रे,--
खेळाडुंची खाण रे, चौकार-षटकार मार रे !
प्राणांचाही प्राण माझा, पैसा तुची एक रे !!आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !----
सर्वांचा तो देव रे, मोदी स्वयंमेवरे ! सर्वांचा तो देव रे, मोदी स्वयंमेवरे !
प्रीती, शाहरुख, अंबानी , घेती वाटुन संघ रे, !!
आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !----
सचिनचा आराम रे, पोलॅक करी काम रे !
मुक्त होई हरभज्जी , चिटणीस येई आत रे !!
आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !----
सामने अनेक रे, बुकी करी फिक्स रे !
टोनी, शास्त्री , अरुणलाल - सांगती आख्यान रे !!
आयपीएल चा खेळ रे, पब्लिक जाम खुश रे !
आनंदाची शाम त्यांची आनंदाची रात्र रे !! आयपीएल चा खेळ रे,--
येशील येशील येशील गाडी
आपल्या लाडक्या लोकलला-
(चाल अरुण दाते यांनी गायलेले -येशील येशील येशील राणी , पहाटे पहाटे येशील )
------------------------------------------------------------------------------
येशील येशील येशील गाडी वेगात लवकर येशील?
तिकीट काढुन, वेगात पळुन खिडकीची जागा तू देशील !! येशील येशील येशील--
सकाळची वेळ गर्दी अफाट, फस्ट क्लास मधे जाऊ!
तुला सायडिंगला जरा घालता नको नाराजाने पाहु !
सर्वांना भिडुन, डब्यांना खेचुन मुक्कामी मला तु नेशील !! येशील येशील येशील--
मेल एक्स्र्पेस, लाल सिग्नल अडथळा ओव्हरहेडचा !अडथळा ओव्हरहेडचा !
गर्दीच्या क्षणाचे टायमिंग साधुन रांगेत असंख्य गाड्या !
कल्याण, सायन, दादरकरीत, व्हि टी ला मला तु नेशील !!येशील येशील येशील---
वाजता पाऊल घेई चाहुल स्टेशन वरचा टि। सी.
कुणा पकडेल, कुणाला सोडेल, मिळता सावज भारी !
मुक्याने व्यवहार झाकुन टाकता, नवीन सुरवात होईल!!
येशील येशील येशील गाडी वेगात लवकर येशील?
तिकीट काढुन, वेगात पळुन खिडकीची जागा तू देशील !!
रोज वाढते महागाई।!
सध्याच्या महगाईला उद्देशुन-
चाल - संथ वाहते कृष्णामाई
------------------------------------------------------
रोज वाढते महागाई।!
जनतेवरच्या अन्यायाची जाणीव तिजला नाही!
रोज वाढते महागाई।!!
महा_गाई ही शासन निती,
गतीगतीने सदा वाढती!
फायदातोटा गणिती कल्पना,
नाही तिज ठायी !१!
रोज वाढते महागाई.!!
कुणी रुपया म्हणती खोटा,
चलनवाढीचा फुटता फुगा !
बाजाराची उतरुन धुंदी,
हाती काही नाही !२!
रोज वाढते महागाई।!!
सतत वाढते सोने चांदी,
गृह्कर्जही मागे नसती !
माणसांची ही व्हावी दैना , पगार कुचकामी? !३!
रोज वाढते महागाई.!!
आकाशाशी जडले नाते
प्रभुश्रीराम, गदिमा, सुधीर फडके यांची माफी मागुन हे विडंबन--
-----------------------------------------------------------------------------
आकाशाशी जडले नाते, जेट एअरवेजचे !
टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
गोयंकाने सहज उचलिले वीर इंडियन्सचे !
पुर्ण जाहले मॅनेजमेंटच्या हेतु अंतरीचे !
कमी जाहले प्रवास भाडे, जो तो झेपावे !!
टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
मुग्ध प्रवासी सहज न्याहळी जेट पंखधारी !
नयनांमाजी एकवटुनिया धावपट्टी सारी !
उडू लागले विमान हळू हळू, जो तो आनंदे !!
टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
हात जोडुनी म्हणे सुंदरी प्रवास-जनतेशी !
"आज सेवा अर्पियली मी अपुल्या चरणाशी" !
आनंदाने मिटले डोळे तृप्त जनतेने !!
टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
झुकले थोडे विमान, प्रवासी घाली सुरपट्टा !
वैमानीकही सुचना देती साथी-दारांना !
त्यांच्या कानी गजर पोचले, विमान लँडीगचे !!
टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
असंख्य झाल्या विमानसेवा, असंख्य उड्डाने !
एटीसी( ATC ) ते सिग्नल देती कंट्रोल जीवनाचे !
आकाशाशी जडले नाते ऐसे दुनीयेचे !!!
टेकओव्हर झाले डेक्कनचे टेकओव्हर झाले डेक्कनचे !!
सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला
सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला
सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला
झोपुनिया असता खाटवरी हो,
तसे होतो आम्ही गहनविचारी
डंखुनी गेला तो विषधारी
कुठे लपुन बाई हा राहिला
सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला
रात्री जागविती, हे ढेकुणजन हे
सुयोग आम्हालागी तुझा ना साहे
बळेबळे ओढता चादर हो
मालवुनि बघा दिवा खोल्यांचा
डंख पदी झाला मेल्याचा
म्हणे अमल्याजी, देह हा फोडिला
सांगा ढेकुण कुणी हा पाहिला
---------------------------------------------------------------------------
मुळ गाणे -
सांगा मुकुंद कुणि हा पाहिला
सांगा मुकुंद कुणि हा पाहिला
रासक्रीडा करिता वनमाळी हो,
सखे होतो आम्ही विषयविचारी
टाकुनि गेला तो गिरिधारी
कुठे गुंतून बाई हा राहिला
सांगा मुकुंद कुणि हा पाहिला
गोपी आळविती, हे ब्रजभूषणा हे
वियोग आम्हालागी तुझा ना साहे
भावबळे वनिता व्रजाच्या हो
बोलावुनि सुज्ञाप्रती नंदाजीच्या
प्रेमपदी यदुकुळ टिळकाच्या
म्हणे होनाजी, देह हा वाहिला
सांगा मुकुंद कुणि हा पाहिला
About Me
Labels
Blog Archive
हे ब्लॉग पाहिलेत का ?
म.प्र. लघुकथाकार परिषद पुरस्कार
डॉ श्रीराम ठाकुर दादा स्मृति संस्कारधानी सन्मान
बालसाहित्याच्या प्रांगणात
संवेदना
गरगर गिरकी
फुल पर्यांच्या गोष्टी भाग १
गोष्ट वादळ देवाची
चंद्र पालखीची वाट
कविता संग्रह
----------------------------
अनमोल बक्षीस
'तुका म्हणे' साहित्य पुरस्कार
आकाशवृक्षाचे फूल
द. म. साहित्य सभा, कोल्हापूर
1
त्रिधारा
संघर्ष
5
सांजधून